Reisverslag Azie 18 oktober 2004.
Lieve vrienden,
Ik ga proberen om een beetje te omschrijven hoe onze tijd hier in Thailand
en Indonesië is geweest de laatste maanden. Het is ongelooflijk hoe snel 3
maanden kunnen voorbij gaan. Mijn hart is nog altijd verkocht aan deze kant
van de wereld, de mensen hun cultuur, gebruiken en omgeving.
|
|
Op dit moment zitten we in zuid Thailand, je weet wel waar die prachtige
witte stranden en tropische eilandjes zich bevinden. Marcel en ik moesten
hier nog eens komen want dit is namelijk de plek waar we elkaar ontmoet
hebben bijna twee jaar geleden. Pipi eiland. Het leven is nog steeds goed,
hele dagen op het strand hangen, beetje frisbeeën en boekje lezen, 'savonds
dansen in een van de vele bars. Eergister gingen wij stappen, leuk was het
goed dronken geworden ook. We werden wakker en Marcel was zijn horloge
verloren na een nachtelijke duik in de zee, maar wij onze tas pakken voor
weer een dagje aan het strand toen we erachter waren dat het al na 6en was
en wij dus net op tijd waren voor de avondfilm Shrek 2 om wat te eten en maar
weer in bedje te duiken want het eten viel niet echt goed.....
 |
De eerste weken had ik echt nodig om in te komen en bij te komen en los te
raken van Nederland, maar daar was eigenlijk geen tijd voor. De eerste week
zijn we in Bangkok gebleven Visums regelen, voor Indonesië en Marcel ook
voor Cambodja. Daarna ben ik vertrokken naar Changmai en Marcel naar Siem
Riep. Allebei hadden we een helse rit. Ik 12 uur in een bus in
ongemakkelijke houding en Marcel was 16 uur onderweg waarvan de helft
achterin een pick-up, wat nog ongemakkelijker moet zijn geweest! Ik kwam er
al snel achter dat het leven van een reiziger best heel vermoeiend kan zijn
vooral als je veel onderweg bent in bussen, treinen boten etc etc. Verder
moesten we natuurlijk ook wennen aan het eten, wat echt heerlijk is maar
best pittig en toch twee keer brandt!!
 |
In Changmai waar ik 5 dagen was heb ik precies de twee cursussen kunnen doen
die ik wilde, Thaise massage en voetreflex. Je moet je voorstellen dat ik na
die 5 dagen helemaal gesloopt was van al die pressure op mijn lijf zodat ik
bij elke massage in slaap viel en weer wakker schrok...
Afijn die helse rit weer terug om precies op tijd Marcel weer te ontmoeten
en samen naar Bali te vliegen!
 |
 |
Bali, als ik aan Bali denk, denk ik aan de bloemetjes en de mensen die hun
ceremonies dagelijks uitvoeren. Op Bali houdt de bevolking hun oude traditie
en religie nog dagelijks in stand door dagelijks offers te brengen, eenieder
heeft tempels bij het huis. Ik heb begrepen dat dit de enige plek is op
aarde waar men een oude religie en traditie nog uitvoert en in tact houdt!
Hoe bijzonder. Je ziet de mensen, jong en oud, elke dag bezig met hun
religie bijv met het vlechten van palmbladeren voor offer mandjes.
Als ik aan Bali denk denk ik aan Ubud, het cultureel centrum waar ik een
tijdje heb gespendeerd en de bijzondere dansen heb bezocht. Balinese dansen
zijn heel bijzonder, ik had nog nooit zo iets gezien maar het zal me altijd
bijblijven. Natuurlijk zijn er de prachtige kostuums, glanzende sarongs en
prachtige hoofdtooien maar vooral de manier waarop men danst is heel
bijzonder. De ogen bewegen, de vingers bewegen los van elkaar de nek wordt
bewogen de armen hoog gehouden. Het is anders, eerst denk je weinig
expressief maar die ogen zijn juist heel expressief, je denkt wat stijf maar
toch is het weer heel flexibel. Mooi om te zien.
De laatste dagen in Indonesië hebben Marcel en ik een brommertje gehuurd en
zijn we in Kuta gaan golfsurfen, lekker spelen met de golven.
 |
 |
Maar we hebben natuurlijk veel meer gedaan en gezien, want in totaal zijn we
7 weken in Indonesië geweest. Op Lombok zijn we naar de Gilli eilanden
gegaan, drie kleine eilandjes bij elkaar, verlaten stranden en heldere zee.
Daar hebben we onze eerste schildpadden gezien. We zijn in een week tijd
alle drie de eilanden afgegaan. Op het eiland waren geen honden, heel apart.
Vanaf daar zijn we naar de andere kant van lombok gegaan om op een boot te
stappen die ons in 4 dagen naar Flores zou vervoeren. Nou dat is ook gebeurd
maar het was iets ruiger dan we ons hadden voorgesteld. We sliepen op het
dek, drie keer op een dag rijst met noodles. Onderweg hadden we storm en
hele hoge golven! En de motor stond soms dag en nacht aan, zodat je er flink
hoofdpijn van kreeg. Toch was het prachtig, onderweg langs prachtige
eilanden en zwarte stranden gevaren. Soms stopten we om ergens te snorkelen
en dat maakte de hele reis dan weer goed. Jeetje wat heb ik op mooie plekjes
gesnorkeld. We waren in een national parc met een strand roze van het
gepulverde rode koraal en Marcel en ik hebben onze ogen goed de kost gegeven
aan al het koraal en vis dat we zagen. Op een gegeven moment zagen we een
grote schildpad rustig eten van het koraal en op het zelfde moment zagen we
een encounter tussen twee grote cuttle fish, een soort grote inktvissen die
van kleur veranderen om te communiceren, dat was echt indrukwekkend. Verder
zijn we tijdens die bootreis ook op Ringa en Komodo geweest waar de
Komododragons voorkomen, grote vleesetende draken, zien eruit als
leguanen......
|
Flores vond ik het meest indrukwekkende eiland ooit, ik heb nog nooit in
mijn leven zoveel soorten groene bomen, planten en bloemen gezien,
palmbomen, bananenbomen, bamboo bomen etc etc een waar oerwoud echt te gek.
We zijn van west naar oost gereisd over een smal slingerweggetje met
haarspeldbochten met gelukkig maar weinig verkeer. We zaten in volgestouwde
bussen, als je denkt dat die vol zit kunnen er nog drie keer zoveel mensen,
kippen, varkens en tassen rijst bij!
Flores is het eiland om tussen de bevolking te reizen en te snorkelen in
schitterend water. De mensen zijn lief, iedereen zegt "hallo mister, hallo
misses" Men vraagt waar je vandaan komt en dan naar je religie. Op Flores
zijn de meeste mensen Katholiek, het is een Portugese kolonie geweest en er
staan allemaal kerken en de mensen daar heten Maria, Marco, Tobias etc.
 |
 |
Vanuit Flores zijn we weer teruggevlogen naar Bali omdat Marcel zijn moeder
ons kwam opzoeken. De laatste twee weken Indonesië ben ik nog naar Alor
gegaan en Marcel naar Java.
Alor en Solor archipel zijn een eilanden groep helemaal in het oosten van
Indonesië, waar eigenlijk maar weinig toeristen komen. Wat de ervaring
alleen maar nog bijzonderder maakt. Om daar te komen ben ik eerst naar
Kupang, W Timor gevlogen en daarvandaan naar Alor. Op het vliegveld kwam ik
twee mannen tegen die een film over Alor gingen maken en nog een fotografe
nodig hadden. De mannen maakten een film over de mysteries van het eiland
en die ene was een artiest die muziek maakt en optreed met maskers ed, ze
gingen naar de dorpjes toe om de emoties te filmen die ze uitlokte. Het was
een leuke ervaring en heb bijzondere dingen gezien maar na een paar dagen
verlangde ik toch naar de rust waar ik voor kwam. De mannen trokken namelijk
de hele tijd aandacht en we sliepen bij de mensen thuis, zij spraken beiden
perfect Indonesisch en niets is zo frustrerend dan niet kunnen communiceren.
Ik heb in die dagen wel veel Indonesische woorden en zinnen leren spreken
daar er maar heel weinig engels wordt gesproken daar de mensen.
De vliegreis naar Alor was heel spectaculair, voor de film ging de piloot
extra laag en vanuit het raam en de cockpit (klein vliegtuigje) kon je het
blauwe water en de koraalranden goed zien.
Ik ben de rest van de vakantie daar, 11 dagen in totaal, op Kepa eiland
gebleven. le Petit Kepa is een plek die gerund wordt door een fransman die
daar al 6 jaar woont. Ik had een bungalow die in de traditionele
Indonesische stijl is gebouwd. We hadden heerlijk eten, elke dag verse vis.
De eerste week zat ik daar alleen met nog een stel en verder niemand, het
hele eiland voor ons alleen lekker snorkelen de hele dag. Ik heb daar ook
gedoken, wat echt mazzel was omdat in de reisboeken alleen aangegeven wordt
dat je het kan regelen vanuit kupang waar je heel veel moet betalen voor een
duik. Maar daar aangekomen konden we toch spullen huren en met Cederick mee.
De duiken waren prachtig en heel spannend. Gelukkig heb ik een paar
onderwater foto's kunnen maken.
Op de eilanden waar we kwamen heb ik mensen ontmoet die maar weinig
toeristen zien. Op een eiland heb ik van de bevolking een traditioneel
geweven sarong gekregen! De mensen zijn zo lief, zo boden me een stoel aan,
zelfgebakken koekjes een kokosnoot om te drinken. Ik ging handje klap spelen
met de kinderen, prachtig vonden ze dat. Dat is een van mijn favoriete
herinneringen van Indonesië. Toen ik Alor weer verliet 's ochtends, eerst met
het zeilbootje naar de overkant en dan met de ojek (brommertaxi) naar het
vliegveld, door alle mensen uitgezwaaid, had ik tranen in mijn ogen. Voor
het eerst tijdens mijn vakantie was ik ergens op een plek langer dan vier
dagen en was tijdens die week echt een beetje bijgekomen en tot mezelf
gekomen en er weer klaar voor om Marcel te zien. Ik heb op Alor een hele
bijzondere ervaring gehad en voel me heel dankbaar het meegemaakt te mogen
hebben. Reizen is sowieso een voorrecht die maar weinig mensen hebben en het
is goed om je dat te realiseren.
 |
Terug in Thailand, wij ons voorbereiden op onze retreat, 10 dagen mediteren
in een monestry. Iets wat ik de laatste keer in Thailand ook had gedaan en
dat me veel geleerd heeft en me meer bewust gemaakt heeft, van hoe mijn
gedachten werken, wat voedsel voor je doet en het heeft mijn interesse voor
yoga gewekt. Dit keer wilde ik samen met Marcel gaan, en de lieve schat is
met me mee gegaan. Hij is op de dag dat we uit Indonesië vlogen gestopt met
roken en daar gingen we met zn twee naar het klooster. Het was zwaar, het
was heel mooi. Oja voor dat we ernaar toe gingen hadden we eerst nog een
paar dagen op Koh pagnan, het eiland waar de fullmoon party wordt gegeven.
Dus precies op de dag dat we ons moesten melden was het feest, zonder te
slapen zijn we vertrokken, tja je wilt toch alles meemaken. Anyway Suan Mokk
was weer heel leerzaam, dit keer begreep ik nog beter wat er geleerd werd
over het buddisme en mediteren. Op het laatst ging het dan ook super. Heb
wel eerst 5 dagen nodig gehad om m'n mind te kalmeren, 8 dagen om Marcel
los te laten, die een grote afleider was. De laatste dagen zijn prettig, dan
komt het einde in zicht, merk je dat je bent afgevallen (twee maaltijden en
een dag maar een maaltijd) en je bent super flexibel (2 uur yoga
's ochtends). De laatste dag kun je 's avonds je ervaring vertellen (na 10
dagen niet spreken hè) en de volgende dag met iedereen kletsen is echt heel
tof. Ik ben ook het podium opgegaan en mijn ervaring gedeeld. Ik wist dat
dat ging komen en had al 3 dagen in mijn hoofd een verhaal gemaakt (dat me
afleidde van m'n meditatie) en heb alles gezegd wat ik wilde zeggen was heel
spannend, want het was erg persoonlijk maar ben heel trots dat ik het heb
gedaan en kreeg hele toffe reacties. En Marcel, hij heeft het ook
volgehouden en hij heeft er ook veel van geleerd, hij had het moeilijk want
het is soms erg lastig om het engels van de monniken te verstaan. Maar ik
ben erg trots op hem en het heeft onze relatie een hoop goed gedaan. Ik kan
er nog heel lang over kletsen dus vraag het me maar als je me ziet!
 |
Vanuit de retreat zijn we naar Krabi gegaan om te genieten van de mooie
stranden (alweer), we hebben een kookcursus gevolgd en nu kunnen we
heerlijke Thaise curies maken. Morgen is Marcel jarig en gaan we een
boottripje maken en natuurlijk een beetje dansen savonds. De volgende
ochtend verlaten we ons eilandje weer en pakken we de trein naar Bangkok. In
Bangkok pakken we al onze spullen bij elkaar om met de hele mikmak op het
vliegtuig te stappen (als dat maar goed gaat want we hebben een boel!!!).
Nog een laatste keer massage, ff shoppen. lekker eten, een tempel
in....mensen ontmoeten van eerdere reizen (heb 2 mensen ontmoet die ik op een
ander werelddeel eerder ontmoet had in Koa san road, Bkk)
En dan is het tijd om Azie te verlaten. Ik weet niet wanneer ik weer deze
kant op kom, maar weet wel dat in mijn hart ik er nu al naar verlang.
|
|
May you all be well and happy!
Veel liefs Sharonna
