Back

 

Guatemala
Es la vida

Guatemala, Honduras y Mexico

 

  

 

 

Guatemala, 6 oktober 2004.

 

 

Hola
nou hier zitten we dan hoor, de eerste dagen echt wennen, huh nu zitten we in Mexico....het leek ook echt op Mexico, grote weidse vlaktes, cactussen, mannen met cowboyhoedjes op, vrouwen met hun kinderen op de rug....mooie gebouwen, blokstraten....Spaans...ahhhh uhhhh si si
Marcel en ik konden elkaar de eerste dagen wel schieten, het gevolg van geen communicatie de hele week....maar na een goed gesprek en dito vrijpartij gaan we een stuk beter. We doen allebei ons best om het gezellig te houden want we vinden het toch ook wel leuk om samen dit allemaal te delen, en als het ons lukt om deze tijd samen op te trekken, wat niet altijd makkelijk is hebben we heel wat bereikt, vind ik! We hebben al het een en ander ondernomen en krijgen nu goed in de gaten hoe het hier in Guatemala werkt met bussen en dergelijke. Hier moet je echt niet claustrofobisch zijn want bijvoorbeeld vandaag zaten we met z'n 30en in een minibusje, iedereen op en over elkaar echt waar, nou geloof me ik zit dan ook niet echt lekker en moet er niet aan denken als er iets gebeurd want je komt er nooit meer uit. Guatemala is vergeleken met Mexico iets armoediger, de straten zijn minder mooi gelegd zeg maar. Verder vind ik het enorm grappig om overeenkomsten te zien met Azie, de manier waarop de mensen leven en hoe ze zich kleden. De mensen zijn wel minder onderdanig en dus als je iets vraagt schieten ze niet in de lach van verlegenheid ofzo. Verder eten ze hier meer tortilla’s en bruine bonen ipv rijst en cocosnoot.


Het regent hier nu en we hebben ons heil gezocht in dit internetcafeetje. Vandaag zijn we een beetje gaan wandelen en we kwamen uit bij een kerkhof heel apart, grote familiegraven. Mooi. Veder moesten we even zoeken naar een credomatic om geld te pinnen met onze eurocards hier in Guatemala. Op de markt hebben we boodschappen gedaan voor ons avondeten, ga pasta maken. We eten heel gezond en proberen het mediteren en yoga bij te houden. Op onze kamer, voor 6,5 dollar, hebben we (twee doorgezakte bedden) een televisie, luxe!! Lekkere koude douches..mmmmm.
Morgen zijn we van plan om naar een plekje te gaan in de bergen waar ze hotsprings hebben, we willen daar een paar dagen blijven, kunnen we eindelijk goed dat vuil van ons schrapen en onze kleding eens wassen..hihi


We zitten nu in een stadje dat heet Quezaltenango, jaja prachtig. Valuta heet quetzales.
Aanstaande maandag willen we beginnen met Spaanse les in San Pedro, lago de Atlitlan. Hopelijk kunnen we nog ergens salsa lessen nemen zodat als we terug zijn eens echt iets kunnen laten zien!
En ik kan niet wachten tot we onze volgende Maya ruïne zullen zien, Tical! In de jungle, als ie ook maar iets lijkt op wat we in Mexico hebben gezien staat ons nog iets moois te wachten!
nou ik hoop dat het daar goed gaat, het regent daar ook volgens mij.....
Veel liefs
Adios Amigos

 

#

 

 

 

Es la Vida, 8 november 2004.

 

 

Hola todos alli,

Vandaag bevind ik me in Antigua. Mooie pittoreske stad, gezellige straatjes, kleurrijk geschilderde huizen, vulkaanlandschap om me heen en veel verkeer, mensen en vooral toeristen.
Gisteren dan eindelijk vertrokken uit San Pedro. Uiteindelijk ben ik meer dan een maand blijven plakken daar aan het meer. Het is daar ook zo mooi en ontspannen, 's ochtends wordt je wakker met de vogels die hun exotische kreten fluiten, omgeven daar prachtige natuur en iedereen doet rustig aan en groet elkaar. Het Spaans dat ik in drie weken heb kunnen leren, heb 40 uur privé-les gehad, kan ik nu mooi toepassen, het gaat een beetje langzaam maar het werkt!
Na een maand was het moeilijk om te vertrekken, ondertussen ken je een hele hoop mensen, vooral ook omdat ik werkte in het meest populaire restaurant. Werken gaf me de gelegenheid om vooral bezig te blijven, Spaans te oefenen, mijn onkosten te verminderen en verder nog gratis eten, drinken en internetten etc...erg leuk allemaal. Menig maal heb ik zitten bedenken hoe het is als ik daar zal blijven....
Uiteindelijk gister dan toch maar, in die gevreesde, chickenbus gestapt. Toch ook wel weer lekker om verder te trekken en het onbekende tegemoet te gaan. En wat heb ik nu eigenlijk allemaal gedaan daaro? Mijn dag zag er gemiddeld als volgt uit. Opstaan, mediteren, yoga en school. Zelf koken, boodschapjes op de markt, werken en kletsen met vrienden. Studeren. Ik heb op vier
verschillende plekken gewoond, de eerste 9 dagen in San Markos een heel mooi rustig, alternatief plekje met veel interessante bewoners en travellers. Ik heb daar yogalessen gevolgd en heb een hypnotherapeut bezocht, verder heb ik massages ontvangen en dat soort ontspannen activiteiten. In San Pedro woonde ik de eerste week bij een familie. Erg leuk, dan moet je wel Spaans begrijpen en proberen te spreken, er werd goed voor me gezorgd en de kinderen vonden het prachtig dat ik er was. De vrouw des huizes was de hele dag bezig van 's ochtends heel vroeg met wassen en koken, kleding maken en 's avonds naar de kerk met z'n allen. Heb ook iets meegekregen van de cultuur. Mensen spreken naast Spaans, hun eigen taal, in die streek tzuchiel. Mooie taal en ik wou dat ik een recorder bij me had om sowieso de geluiden van hier op te kunnen nemen. De eerste keer dat ik het hoorde vond ik het een beetje op Arabisch lijken maar het is meer met ksi en kge en chti. Anders. Chikitika, betekend klein en vind het zo{n grappig woord. Verder gelooft men in de Maya calender. Ik had er nooit eerder van gehoord, maar het is interessant. Een andere telling gebruiken ze, 20 dagen en ook het getal 13. Men kan uitrekenen welk teken bij jou hoort en dat teken zegt dan iets over je karakter en het getal iets over je energie. De Mayan calender voorspelt dat na het jaar 2012 er een grote verandering zal zijn op aarde en daar wij bijna deze tijd hebben bereikt, voelt het aan alsof de tijd heel snel gaat. En dat vind en ervaar ik ook.
De tweede week logeerde ik op een mooie plek aan het water en de derde week vertrok ik toch maar naar schoner plekje, waar ik Spaans kon spreken omdat er alleen lokals wonen. Op school heb ik twee verschillende leraren gehad, de laatste twee weken van de eigenaar die ook goed engels spreekt en ik vond het super dat hij me lesgaf. De laatste dag mijn certificaat gekregen en een speech moeten houden, in het Spaans uiteraard.
 


 Hier aangekomen in Antigua een hostelletje gezocht, iets gegeten en in slaap gevallen tot....vanochtend, heerlijk had ik echt nodig waarschijnlijk.
Nou en wat kunnen we hier doen...vulkanen beklimmen, kerken bezoeken, salsaen en natuurlijk de markt op. Ik heb nog hele mooie plannen voor de komende 7 resterende weken.....
maar die krijgen jullie later te lezen.
En als je je afvraagt waar Marcel in dit verhaal voorkomt? Niet! Hij zit in Costa Rica en we hebben op een later tijdstip afgesproken.
Entonces, todo bien para todos
hasta la vista

 

 #

 

 

Guatamala, Honduras y Mexico 24 december 2004.

Hola Amigo’s!!

Dit zijn mijn laatste dagen van mijn 3 maanden Latijns America reis en het enige wat mij nog rest is jullie een verslagje schrijven....
Ik ben verliefd geworden op Guatemala, de mensen zijn prachtig om te zien, meer dan 50% zijn indiginous people which means, gekleed in hun kleurrijke traditionele indiaanse kleding en het in stand houden van hun eigen taal, tradities en religieuze ceremonies. In Guatemala zijn meer dan 20 verschillende indianen clans die allen weer een eigen taal spreken. De geschiedenis van onderdrukking van deze mensen is nogal triest. Sinds 8 jaar is er een eind gekomen aan de 30 jarige oorlog die heerste tussen de arme bevolking en de grootgrondbezitters die land en mens uitbaatte wat betekend dat er nu betere rechten bestaan voor de arme boerenbevolking die het land voornamelijk bewerkt met katoen, suikerriet en maïs. Sinds Christopfor Colon heerst er hier al onderdrukking van de oorspronkelijke bevolking en word religie en werk opgelegd. Niet alleen in Guatemala maar ook de andere landen hier in Centraal America en frustrerend is om te lezen dan de VS vaak regering en hun militairen steunden om deze praktijken in stand te houden.
Ik heb me al die tijd zeer prettig gevoeld in Guate, de mensen zijn zeer respectvol naar elkaar en anderen toe. Het is natuurlijk ook een schitterende ervaring om nu in staat te zijn een praatje te maken met de bevolking dit in tegenstelling tot Azie waar de taal zo moeilijk is om op te pikken dat je er bij voorbaat al niet aan begint.


Naast de prachtige indianen, die voornamelijk geconcentreerd zijn in het zuid westen van Guate, heb je ook de schitterende natuurverschijnselen. Ik heb vulkanen gezien en beklommen en veel Maya ruines bezocht in de jungle. Heb op prachtige plekjes gezwommen en in de natuur naar mooie vogels (zoals kolibrie´s, parkieten, papegaaien, toekans, macaws etc), vlinders en andere dieren mogen kijken. Onvergetelijk!!
De chickenbus in Guatemala is ook het beschrijven waard; het vervoer hier in heel CA gaat gepaard met gezellige marimba muziek, verder is het de bedoeling dat de chauffeur heel hard de bochten doorgaat en zo veel mogelijk verkeer inhaalt terwijl de passagiers opgepropt naast elkaar zitten op de veelte kleine bankjes met maar heel weinig ruimte voor de mensen om over het gangpad weer bus in of uit te stappen. Terwijl wij dus zo gezellig naast elkaar heen en weer geschud worden (bagage kan in het rek boven je gelegd worden en het grotere werk wordt bovenop de bus gebonden) komt de busjongen langs om het geld te innen en bij elke langere stop stappen er een dozijn mensen in die allen langs elkaar schuiven en over elkaar heen stappen om hun waar te verkopen. Bij gelegenheid stapt er ook een verkoper (van meestal medicijnen) of een verkondiger van God de bus in en gaat heel overtuigend zijn verhaal doen. Prachtig om te zien allemaal. Eenmaal aangekomen op bestemming moet je snel de bus uitstappen want zo werkt dat nu eenmaal, vlug in en uit, maar je hoeft nooit lang te wachten want er rijden zat bussen behalve na zonsondergang dan stopt het verkeer. Wat trouwens voornamelijk bestaat uit bussen en vrachtwagens.


In Honduras heb ik heel relaxt op het eiland Roatan aan de Caribische kust gechilled (samen met de vele strandvlooien) en gedoken wat eerlijk waar weer prachtig was, prachtig koraal en hele grote vissen gezien! De bevolking in Honduras is meer gemixt en hier aan de kust is er voornamelijk de negroïde bevolking die een soort van engels spreken. Ya man, weinig Spaans kunnen oefenen dus.
Hier in Mexico op de weg terug weer langs de zelfde plekjes. In San Christobal, waar het behoorlijk koud was, hebben we nog paardgereden 3 uur lang om behoorlijke rug en spierpijn te kweken voor de rest van de week. Een workshop sieraden maken met zilver heeft me een mooie zelfgemaakte ring opgeleverd en hier in Oaxaca de laatste daagjes genieten van de zon en de drukke straatjes en het lekkere eten van toco´s met biefstuk en quacemole......De kerstsfeer zit er hier goed in en de prachtige kerk hier Santa Domingo is echt het bezoeken waard, met zijn vele muurschilderingen en gouden versierselen is het misschien wel de mooiste kerk die ik ooit heb gezien.


Nu is het langgevreesde moment toch echt heel dichtbij gekomen en ben ik weldra weer in Nederland om heerlijk in mn eigen bedje te slapen en mn vele mooie souveniertjes een plekje te geven. Ik zal het vreselijk missen het Latino gevoel, het Spaans om me heen, de indrukwekkende natuur en zo´n totaal andere cultuur. De praatjes die je deelt met andere toeristen over het leven en reiservaringen en avonturen.
Ik ben weer heel dankbaar dit allemaal meegemaakt te mogen hebben en weer te hebben ervaren wat voor een mogelijkheden ik heb in dit leven.
Ik hoop jullie binnenkort weer te zien, vergeet niet dat ik een andere carrière start namelijk dat van masseuse en heb thuis een gigantische stoel staan, helemaal overgekomen uit Thailand, om voetreflexmassage op uit te oefenen en verder heb ik nog een hoop vrijwilligers nodig om op te oefenen om de cursus stoelmassage af te ronden. Tevens kan je bij me langs voor sport of traditionele thaise massage dit allemaal gecombineerd met mijn helende reiki handjes.....
 


 Iedereen feliz Navidad en voor het nieuwe jaar een hoop goeds, geluk, vrede en kalmte. Dat iedereen maar vrij mag zijn van zorgen, angst, gevaar, boosheid en dukkha (lijden). Dat jullie maar een hoop liefde in je hart mogen voelen en je geest vrij is van haat! Dat iedereen fysiek en mentaal gezond mag zijn. Dat er geen moeilijkheden en negatieve invloeden op je weg zullen komen en dat jullie allemaal maar een hoop gemoedsrust zullen hebben!!

Hasta Luego
Sharonna

#